نداشتن تو یعنی اینکه دیگری تو را دارد

نمی دانم نداشتن ات سخت تر است یا

 تحمل اینکه دیگری تو را داشته باشد

کمی گیجم کمی منگم عجیب است

پریده بی جهت رنگم عجیب است

تو را دیدم همین یک ساعت پیش

برایت باز دلتنگم عجیب است

میان قلب من عشق تو پیداست
 لبانت مثل گل خوشرنگ و زیباست
 مشو غمگین اگر از هم جداییم
 که بی رحمی همیشه کار دنیاست .

دلم با عشق تو عاشق ترین شد
 تمام لحظه هایم بهترین شد
 ولی بی مهریت كار دلم ساخت
 دل تنهای من تنها ترین شد...

تقدیم به او که نبود ولی حس بودنش بر من شوق زیستن داد

دلم برای کسی تنگ است که آفتاب صداقت را به میهمانی

گلهای باغ می آورد و گیسوان بلندش را به باد می داد و

دستهای سپیدش را به آب می بخشید و شعرهای خوشی

چون پرنده ها می خواند....

                                         تقدیم به کسی که نمی داند چقدر دوستش دارم....

دریا باش که اگر کسی سنگ به سویت پرتاب کرد سنگ غرق شود

نه آنکه تو متلاطم شوی....

به غم کسی اسیرم که زمن خبر ندارد،

عجب از محبت من که در او اثر ندارد

غلط است هر گوید دل به دل راه دارد،

دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد....

(شاید هم خبر داشته باشد ، نمی دانم!؟)

گر محبت ثمرش سوختن و ساختن است
یا به دنبال محبت سر خود باختن است
من به میدان رفاقت گذرم از سر خویش
تا بدانی که این حاصل دوست داشتن است .

باید از عشق بسازم غزلی قابل تو
 غزلی ناب و صمیمانه به وزن دل تو
 دلی از جنس بهار است که تقدیم تو باد
سبز باشی و دلت خانه ی پاییز مباد .

زندگی یک بازی درد آور است .

زندگی یک اول بی آخر است

 زندگی کردیم اما باختیم

.کاخ خود را روی دریا ساختیم

لمس باید کرد این اندوه را .

 بر کمر باید کشید این کوه را

زندگی را باهمین غمها خوش است

 باهمین بیش و همین کمها خوش است

ای که می پرسی نشان عشق چیست   عشق چیزی جز ظهور مهر نیست 

عشق یعنی دل تپیدن بهر دوست   عشق یعنی جان من قربان اوست

دلم را ساده گیر آورده ای تو

نه مستاجر ، اسیر آورده ای تو

تمام رهن قلبت پیش پیش است

نگو بازم که دیر آورده ای تو....!

هر چند که نیستی به يادت هستم
من چشم به ره در انتظارت هستم
من بی تو وجود خویش را نشناسم
چون آینه محتاج نگاهت هستم